Registratie en vergunningverlening aan osteopaten in de EU

Hoe ziet het EU-regelgevingssysteem er in de praktijk uit?

De Europese Unie heeft geen centraal "Europees register van osteopaten", maar wel een kader dat minimumeisen stelt aan het beroep. Het belangrijkste document is de CEN EN 16686:2015-norm "Verlening van osteopathische gezondheidszorg", vastgesteld door het Europees Comité voor Normalisatie. Deze norm definieert eisen voor opleiding, klinische praktijk, ethiek en patiëntveiligheid.

Op nationaal niveau wordt de regulering uitgevoerd door nationale autoriteiten. Zelfs als u op zoek bent naar een financiële makelaar of een casino Cruks omzeilen, moet de organisatie toch over de nodige certificaten en vergunningen beschikken om de veiligheid van klanten te garanderen. Hetzelfde geldt voor de medische sector: zelfs als u een specialist buiten het nationale register zoekt, moet u rekening houden met zijn certificering, omdat de kosten van fouten nog hoger zijn. Daarom is het voor patiënten belangrijk om inzicht te hebben in de algemene situatie in de EU.

Europese instanties die osteopaten registreren en controleren

Hieronder vindt u de belangrijkste huidige regelgevende instanties en licentievormen in belangrijke EU-landen en het Verenigd Koninkrijk:

Verenigd Koninkrijk — General Osteopathic Council (GOsC)

De enige instantie die bevoegd is om osteopaten te registreren. Het uitoefenen van het beroep zonder registratie bij de GOsC is illegaal. De Raad houdt een openbaar register bij, behandelt klachten van patiënten en kan de beroepsvergunning schorsen of intrekken.

Frankrijk — Ministerie van Volksgezondheid / Répertoire ADELI

Een osteopaat moet een erkend diploma hebben en geregistreerd staan in het ADELI-systeem. Registratie bevestigt het recht om het beroep uit te oefenen en maakt het mogelijk de specialist te traceren in geval van klachten.

Duitsland — Heilpraktiker-status

Osteopaten oefenen hun beroep uit onder de licentie "behandelend arts", afgegeven door regionale gezondheidsautoriteiten. Het toezicht is strikt gekoppeld aan de naleving van de nationale medische wetgeving.

Italië — Wet nr. 3/2018 en daaropvolgende decreten

Ostopathie wordt erkend als een beroep binnen de gezondheidszorg. Er wordt een nationaal register opgericht en de onderwijseisen en een overgangsperiode worden op staatsniveau geregeld.

België, Nederland, Zwitserland (buiten de EU)

Er worden gemengde modellen gebruikt: beroepsverenigingen + erkenning van diploma's door de staat en beroepsaansprakelijkheidsverzekering. Dit helpt u te begrijpen waar specialistische verificatie officieel mogelijk is en waar dit alleen via beroepsverenigingen mogelijk is.

Wat biedt patiënten precies bescherming?

Registratie als osteopaat biedt verschillende beschermingslagen. Ten eerste wordt hun opleiding gecontroleerd: klinische praktijkuren, anatomie, pathologie en diagnostiek. Ten tweede verbindt de specialist zich ertoe een ethische code te volgen en binnen zijn of haar expertisegebied te werken, waarbij patiënten indien nodig worden doorverwezen naar een arts.

Ten derde zijn er tuchtprocedures: patiënten kunnen een klacht indienen, die vervolgens door een onafhankelijk orgaan wordt beoordeeld. Dit is een fundamenteel verschil tussen een erkende praktijk en de grijze markt, waar verantwoording vrijwel ontbreekt. Ten slotte is registratie in veel landen gekoppeld aan een verplichte beroepsaansprakelijkheidsverzekering — een cruciaal element voor de bescherming van patiënten in geval van schade.